« اتانازى « Euthanasia فاطمه رافت « 1 » ، پروانه رضا سلطانى « 2 » چكيده اتانازى واژه‌اى است يونانى ، مركب از دو كلمه Eu ( يعنى خوب و عادى ) و Thanatos ( به معنى مرگ ) ، عبارت است از پايان دادن به حيات فرد درحالىكه امكان ادامه حيات وجود دارد . در فارسى معادل‌هاى متعددى چون « مرگ از روى ترحم » « مرگ آرامبخش يا نجات بخش » ، « به مرگى » ، « آسان ميرى » ، « به كشى » و « قتل ترحمى » براى اين واژه پيشنهاد شده است . در هر حال منظور از اتانازى كشتن از روى ترحم بيمارى است كه به علت بيمارى لاعلاج از درد شديد رنج مىبرد و اميدى به شفا يا بهبودىاش وجود ندارد . افراد فلج ، بيماران دچار بيمارىهاى غير قابل علاج ، سالمندان از كار افتاده و بدون سرپرست از جمله گروه‌هايى هستند كه بحث اتانازى در آنها مطرح مىباشد . اين سئوال كه آيا كادر پزشكى مجازند بر مبناى تصميم و خواسته بيمار ( يا اطرافيان او ) به حيات وى خاتمه دهند يا نه ، مدت‌هاست در حيطه اخلاق پزشكى مورد بحث مىباشد . روش بررسى : اين مقاله با مرور كتب و مقالات معتبر تنظيم گرديده است . نتايج : اتانازى را مىتوان به فعال ( active ) و غير فعال يا انفعالى ( passive ) و غير مستقيم تقسيم‌بندى كرد . در نوع اول پزشك يا فرد ديگر از روى ترحم يا انگيزه مشابه با مداخله مستقيم به زندگى بيمار خاتمه مىدهد . در نوع دوم از ادامه درمان بىفايده و تلاش براى زنده نگاه داشتن بيمار علاج‌ناپذير صرف‌نظر مىشود . در اتانازى فعال ممكن است اين تصميم با خواسته فرد منطبق باشد و او هوشيارانه و با صراحت اين امر را تاييد نمايد كه

--> ( 1 ) . عضو هيئت علمى ( گروه آزمايشى مامايى ) . Email : rafat email @ yahoo . com ( 2 ) . عضو هيئت علمى ( گروه آموزش مامايى ) .